Ziekte in je gezin kan leiden tot gevoelens van verlies en rouw. Datgene wat je verlangt is er niet meer of zal er nooit zijn. Een ziek kind heeft grote impact op alle gezinsleden. En ieder gaat hier anders mee om.

In de praktijk blijkt vaak dat ouders in de overlevingsmodus gaan, om zo goed mogelijk te zorgen voor hun kind(eren) en pas na verloop van tijd te ontdekken hoe ze zichzelf en elkaar ‘vergeten’ zijn….

Als kinderen opgroeien met een zieke/gehandicapte broer of zus, dan is de balans van geven en nemen vaak verstoord. De een trekt zich terug en de ander gaat zorgen of vraagt heel veel aandacht. Relaties komen onder druk te staan. Zieke kinderen zelf vinden het vaak prettig als er openlijk gesproken wordt. Ze voelen zich dan serieus genomen en het geeft ook veiligheid, alle gevoelens mogen er zijn.

Een ziek kind vraagt veel van ouders. Hoe ga je om met het feit dat je kind een ziekte of beperking heeft? Hoe verdeel je de aandacht? Ouders worstelen vaak met vragen over de toekomst van hun kind. En wat als die toekomst beperkt zal zijn? Hoe ga je daar als ouder mee om. Wat vertel je je kind wel/ niet. Hoe reageer je op vragen van broer of zus? En hoe vind je zelf een goede balans?

De houding van de ouders is van groot belang. Door te leren omgaan met je eigen gevoelens en (on)vermogens en met die van je kind, kun je jezelf en elkaar als partner weer beter voeden. Dit is een groot geschenk voor je partnerrelatie en daarmee voor je kind.